Tijdens een Inclutrain-training stemt Rainer ermee in om een demonstratie te geven waarin hij probeert aan te sluiten bij Max. Max stemt ermee in om mee te doen. In mijn rol als Inclutrain-trainer ondersteun ik Rainer bij dit experiment.
Vlak voor de demonstratie vertel ik Rainer over Max‘ handelingsimpuls. De dag ervoor hebben we deze in een werkgroep met andere mensen ontdekt: ‚kijkend veiligstellen‘. Dan gaat het beginnen! Rainer stelt Max voor aan het publiek en vermeldt zijn handelingsimpuls. Hij heeft besloten om nu nog niet aan te sluiten bij Max en zegt: „Max, wil je de houtblokken die op de grond liggen, in de kruiwagen leggen?“ Dan staat hij daar bij en kijkt toe hoe Max dat doet. Max is goedgezind. Hij pakt twee houtblokken achter elkaar, legt ze in de kruiwagen, staat op en kijkt naar het publiek – niet naar Rainer. Rainer moedigt Max aan om door te gaan. Max pakt nog twee houtblokken, staat op en kijkt nog eens om zich heen. Het is duidelijk dat Rainer niet meedoet met Max.
Na de demonstratie beschrijven de toeschouwers dit moment als volgt: Max heeft Rainer geïmiteerd. Hij bleef steeds staan en keek om zich heen.
Ik weet niets van Rainers plan om eerst te laten zien dat hij niet meedoet. Ik geef Rainer de tip: „Doe mee en blijf niet toekijken hoe Max het werk doet.“ Rainer pakt dat op en begint mee te helpen met het laden van de kruiwagen.
Als de kruiwagen vol is, rijdt Max ermee naar het houthok. Rainer heeft zich voorgenomen om Max te laten zien hoe hij het hout in het houthok moet stapelen. Hij verwachtte dat Max naar hem zou kijken en zegt: „Pak de houtblokken en stapel ze zo.“ Maar Max kijkt voortdurend om zich heen terwijl hij het hout stapelt, soms naar het publiek, soms naar Rainer.
Ik geef Rainer een nieuwe tip: „Als ik houtblokken stapel, draai ik het blok zo dat het stabiel ligt en ik het volgende blok er gemakkelijk op kan leggen. Ik realiseer me dat ik daar ‚kijkend veiligstellend‘ te werk ga. Ik ga ervan uit dat jij, Rainer, dat ook doet. Zeg hardop wat je denkt terwijl je stapelt. Spreek vrij in de ruimte, niet tegen Max!“
Rainer neemt de tip aan en beschrijft wat hij denkt en doet terwijl hij het hout stapelt. Dat heeft effect! Nu staan Rainer en Max zij aan zij, geconcentreerd aan het werk. Ze halen houtblokken uit de kruiwagen. Ze stapelen ze op de reeds bestaande houtstapel in het houthok. Rainer merkt dat Max zijn aandacht bij hem heeft en tegelijkertijd zelf ook aan het stapelen is.
De ongeveer 30 toeschouwers die eromheen staan, merken dat Rainer nu aansluiting heeft gevonden bij Max en hem versterkt in zijn kwaliteit. De hele demonstratie duurde ongeveer 10 minuten.
Een halve dag later praten een begeleider en ik met Max. We vragen hem naar zijn ervaring met de demonstratie van gisteren. Max denkt na. Hij kan alleen de laatste twee minuten beschrijven: „Rainer heeft mij geïmiteerd!“ Rainer heeft het dus pas aan het einde op de manier van Max gedaan. Of anders gezegd, hij heeft meegewerkt op de manier waarop Max handelt. Hij heeft zich op de handelingsimpuls van Max afgestemd.
