Persoonsgerichte opleiding
Inclusief onderwijs is mogelijk als er geen principiële indeling in groepen plaatsvindt. Elke indeling in groepen wordt namelijk gedefinieerd aan de hand van groepskenmerken en brengt dus het risico van uitsluiting met zich mee. Het probleem is dat traditionele beroepskwalificatie-profielen gebaseerd zijn op groepsindelingen. Het gevolg is dat veel mensen met ondersteuningsbehoefte worden uitgesloten van beroepsopleiding. Het is dus een bijzondere uitdaging om beroepsopleiding inclusief te maken.
Het idee van inclusie kan in het beroepsonderwijs alleen worden gerealiseerd met een individuele, persoonsgerichte aanpak. Het uitgangspunt van de Inclutrain-methode is dan ook niet een bepaald beroep, maar de individuele mens met al zijn capaciteiten en beperkingen. Het gaat erom de kwaliteiten van een mens te herkennen en zo te stimuleren dat hij deze op een positieve manier de wereld in kan brengen. Het centrale aanknopingspunt hiervoor is de individuele handelingsimpuls. Naar welk beroep dit uiteindelijk leidt, is een ontdekkingsreis. Er kunnen ook nieuwe individuele beroepsbeelden worden ontwikkeld.
Van diversiteit naar inclusie
Op basis van het idee van diversiteit kunnen quota worden vastgesteld: een bedrijf moet bijvoorbeeld vanaf een bepaalde omvang mensen met ondersteuningsbehoeften in dienst nemen. Dit betekent echter niet automatisch dat deze personen in het bedrijf worden geïntegreerd. Dit gebeurt alleen als ze worden gezien in hun individuele kwaliteiten en met iets van hun kwaliteiten kunnen bijdragen aan het geheel. Pas dan kan men spreken van inclusie. Het streven naar inclusie gaat dus een stap verder dan het streven naar diversiteit.
Het doel is om niet alleen mensen met ondersteuningsbehoeften, maar alle medewerkers van een bedrijf te zien in hun kwaliteiten en dus individualiteit.
