Als je samenwerkt met iemand wiens gedrag je als storend of problematisch ervaart, is het gebruikelijk om daar over na te denken en een oplossing te bedenken die je vervolgens uitprobeert. Op basis van wat je hebt bedacht, doe je nieuwe ervaringen op. En als de bedachte oplossing niet werkt, begin je weer van voren af aan.
Ervarend leren
Bij ervarend leren pak je de zaak vanaf het begin anders aan. Het storende gedrag wordt niet gezien als iets dat moet verdwijnen. In plaats daarvan wordt ervan uitgegaan dat ook het storende gedrag een positieve impuls in zich heeft. Deze moet zinvol worden gemaakt. Daarvoor zoek je in de wereld om je heen waar dit gedrag positief tot uiting komt. Bijvoorbeeld door te vragen: „In welk beroep is dit gedrag een kwaliteit?“ Ergens is het belangrijk dat er zo wordt gehandeld. Je kunt dit ook in je eigen ervaring opzoeken en vragen: „In welke situatie heb ik zelf zo gehandeld? Wat wilde ik daar bereiken?“ Het is raadzaam om dan situaties buiten je eigen werkveld te nemen.
Het volgende voorbeeld kan een inspiratie zijn:
Als iemand moeite heeft om twee weken weg te gaan, ligt het voor de hand om naar eigen ervaringen met reizen te zoeken. Als je een geschikte ervaring hebt gevonden, moet je echter oppassen dat je niet denkt: „Ik heb nu de oplossing voor je.“ Dan neem je je eigen ervaring als een kant-en-klaar recept, dat de ander alleen maar braaf hoeft te volgen.
In het venster „Victoria en het reisdagboek“ werd ik geïnspireerd door Victoria’s handeling: ‚omvattend vastleggen‘. Toen ontdekte ik opnieuw: „Bij het kopen van een souvenir heb ik ook geprobeerd ‚iets te omvatten en tegelijkertijd vast te leggen‘. Het souvenir moest een afspiegeling zijn van mijn reiservaring, die ik mee naar huis kon nemen.
Ik dacht na: ‚Wat is er nog meer dat in deze richting gaat en ’normaal‘ is? Toen kwam ik op het idee: een dagboek. Maar niet zomaar een dagboek voor mijzelf, maar een dagboek dat ik graag samen met anderen bekijk. Door dit voorstel aan de begeleider van Victoria voor te leggen, handel ik ‚omvattend vastleggend‘ en creëer ik zo een omgeving waarin Victoria zichzelf herkent en dan vanzelfsprekend met mij meedoet.
De ideeën worden dus uit de wereld gehaald door activiteiten te zoeken en de bijbehorende werkwoorden actief te denken. Vervolgens ontwikkel je zelf nieuwe ideeën, waar misschien nog niemand eerder aan heeft gedacht.
