„Momenteel zijn we weer bezig met de voorbereidingen voor de adventvieringen en het kerstfeest. Het probleem is dat bijna niemand wil meewerken aan de voorbereiding en organisatie. Het zijn altijd dezelfde drie of vier mensen die de vieringen voor iedereen voorbereiden en organiseren. Ik zou graag zien dat meer mensen het initiatief zouden nemen, zodat de feesten veelzijdiger en kleurrijker zouden worden.“
Traditionele benaderingen en oplossingen voor dit probleem zijn:
- Vraag alle collega’s persoonlijk of en hoe ze willen meewerken en stel een takenlijst op.
- Creëer een gezamenlijke visie.
- Vul het feest met inhoud, zodat mensen zich met elkaar kunnen verbinden. Wat is het belangrijkste aan advent?
Dit zijn deskundige adviezen, die op een theoretisch-abstract niveau kloppen.
Maar hoe kun je dit vertalen naar concrete acties? Hoe pak je dit probleem aan met de Inclutrain-methode?
- Wat doen de mensen die niet meedoen? Ze blijven stil zitten in de ochtendkring, alsof ze erbuiten staan en er niets mee te maken hebben.
- In welk beroep/in welke situatie is er buiten blijven zitten een kwaliteit? Toeschouwers van een theatervoorstelling.
- Wat doet je publiek? Wat is de drijfveer achter hun handelen? ‚Toekijkend deelnemen‘ of ‚toekijkend applaudisseren‘.
- Welke gebaar of geste komt overeen met applaudisseren? Wat komt er bij jou op uit je eigen ervaring? Als je iets cadeau geeft aan Sinterklaas of het Kerstkind.
- Welke ideeën komen bij je op voor het adventfeest op basis van deze overwegingen? Hoe kun je toeschouwers erbij betrekken?
De mensen zouden iets mee kunnen nemen dat ze dan in de adventskring leggen. Zo zouden ze al buiten betrokken zijn en op hun eigen manier iets kunnen bijdragen. Je blijft buiten en bent ook binnen. Het is belangrijk om mensen niet alleen in algemene zin duidelijk te maken: „Ik heb jullie nodig“, maar ook uit te leggen waarvoor je de mensen concreet nodig hebt. Zo wordt meteen duidelijk wanneer iemand zich weer kan terugtrekken. De ander wordt dus niet „gevangen (gehouden)“.
Een geslaagde deelname
Iemand anders vertelt tijdens de trainersbijeenkomst over een situatie waarin het zichtbaar maken van de noodzaak, zoals hierboven beschreven, voor hem vruchtbaar was en hij daardoor deelnam aan het Driekoningenfeest.
Ik kreeg een half uur voor mijn vertrek naar de Driekoningenviering het volgende bericht: „We zien helemaal voor ons dat je vandaag de bezoekers verwelkomt. Je kunt vast wel iets bedenken rond het thema van de viering: ’schenken‘.“ In de 30 minuten voor mijn vertrek kon ik nog enkele mensen in mijn omgeving om ideeën vragen. Daarna had ik tijdens de rit van ruim een uur tijd om na te denken. Uiteindelijk hield ik een korte welkomsttoespraak tijdens de viering. En ik deed dat met veel plezier. In de daaropvolgende voorstelling werd grotendeels bevestigd wat ik had verteld. Op één punt echter niet. Daar ga ik volgend jaar aan meewerken, in ieder geval op dat punt.“
Als men mij zonder de noodzaak aan te geven had gevraagd: „Wil jij de openingsspeech van de Driekoningenviering houden?“, dan had ik zeker geantwoord: „Nee, ik heb geen tijd om me voor te bereiden.“
